Historiek

St.-Juliaan 1970, een instelling voor kinderen met een mentale handicap te Gent. Ongeveer 150 kinderen verbleven er, kort bij het centrum van de stad. Het ganse jaar door, ook in weekends en op vakantiedagen, werden ze er opgevangen en begeleid. De kinderen hadden enkel hun leefgroepen (groepen van 30 à 35 jongens) en een speelplaats als speelruimte. Vooral in de zomermaanden bleek dit ontoereikend. Het beantwoordde niet meer aan de nieuwe inzichten omtrent de opvang en de begeleiding van kinderen met een handicap: je vakantie breng je niet door op school of in je leefgroep.

Daarom startten we met een jeugdvereniging. Vanaf dat moment organiseerden we vakantieopvang voor de kinderen met een matige, ernstige en diepe mentale handicap van St.-Juliaan. We rekruteerden jonge vrijwilligers die als monitor wilden meegaan op kamp met de kinderen. Vanaf het begin werd ook de vorming voor de monitoren niet vergeten, de vorming gebeurde in samenwerking met het vormingscentrum te Eeklo. In deze beginperiode was het uitsluitend een mannengezelschap, van een gemengde werking was nog geen sprake.

De eerste jaren van ons bestaan vonden we een onderkomen in de kluis te St.-Martens-Latem. Dit was een goede vakantiebestemming voor de kinderen, want ze waren weg uit de stad, in een zeer groene en rustige omgeving. Voor de nodige ondersteuning, vanuit de instelling, moesten we niet ver reizen. Er waren ook nadelen verbonden aan onze eerste kampplaats. Zo waren we genoodzaakt om voor het douchen wekelijks terug naar Gent te gaan en ook de brandveiligheid liet te wensen over. Daarom werd naar een andere kampplaats uitgekeken.

In 1973 vonden we een onderkomen op het militair domein te Haasdonk (St.-Niklaas). In deze periode kozen we de naam Bloemenstad voor onze werking. Wat later groeiden we uit tot een autonome jeugdvereniging met een v.z.w. structuur. Hierdoor werd de navelstreng met St.-Juliaan doorgeknipt. Dit wil niet zeggen dat de samenwerking met het O.C. St.-Juliaan werd verbroken.
Ook de vormingscursussen werden in eigen beheer georganiseerd. We startten een autonome kadervorming met een volledig eigen vormingspakket.

Een andere mijlpaal in onze geschiedenis was de start van de gemengde werking in 1990. Eerst werd onze monitorenploeg gemengd en nadien kregen we dezelfde evolutie bij onze kampdeelnemers.

In deze periode van 25 jaar kampen in Haasdonk werden we een volwassen werking vol ambitie en toekomstplannen.

In 1995 werden we, wegens de reorganisatie van het Belgische leger, genoodzaakt uit te kijken naar een andere kampplaats, liefst wilden we een eigen huis. In afwachting van onze eigen plek vonden we een voorlopige oplossing in het O.C. St. Ferdinand te Lummen. In datzelfde jaar werd ons een leegstaande school met bijhorend klooster te Diksmuide aangeboden door de congregatie van de Broeders van Liefde (waar Bloemenstad trouwens ook toe behoort). Zo'n geschenk krijg je geen 2 maal en dus namen we het met beide handen aan.

Sinds 1996 hebben vele handen ons huis helpen opknappen en het oude gebouw omgebouwd tot gezellige kampplaats. Tot op vandaag zijn we met velen druk bezig met de renovatie- en de aanpassingswerken.

Niet alleen het verwerven van een eigen kampplaats, maar ook het ontwikkelen van nieuwe initiatieven en samenwerkingsverbanden zorgden voor een nieuwe dynamiek in de werking.

Het aantal monitoren nam toe en dus konden nieuwe initiatieven gestart worden. Reeds voor 1995 startten we een tweede kamp. Dit noemden we het bijkamp. Eén groep kreeg de kans om 14 dagen een eigen kamp, buiten het grote vakantiekamp, te organiseren. Het eerste kamp ging door in Leopoldsburg in 1989. Het jaar daarna werd het bijkamp georganiseerd in Heusden-Zolder. Deze evolutie evalueerden we als positief en daarom kregen meer groepen de kans om een bijkamp te organiseren. Momenteel zijn er 4 groepen die "bijkampen" op wisselende plaatsen in het Vlaamse land.

Ook de speelpleinwerking werd door Bloemenstad ontdekt. Reeds in 1991(?) organiseerde we speelpleinwerking op het domein Borgwal te Vurste (Gavere), voor bewoners van het O.C. St.-Juliaan die niet konden deelnemen aan één van onze kampen. Vanaf 1999 kwam er een tweede speelpleinwerking bij in St.-Job-in‘t-Goor (Brecht) voor de kinderen van het O.C. Clara Fey.

Steeds meer stond onze werking open voor contacten met andere instellingen. Momenteel werken we samen met 3 instellingen en zijn we in gesprek met nog andere partners.

Van 8 basisgroepen in de beginperiode evolueerden we naar een profilering vanuit nieuw verworven inzichten groepen. De doelgroepwerking werd geoptimaliseerd. Niet enkel kinderen, maar ook volwassenen met een mentale handicap kunnen bij ons op vakantie komen. Daarnaast is er ook aandacht voor de allerkleinsten, de problematiek van de senioren en de specifieke opvang van mensen met zware gedragsproblematiek.

We pogen onze werking steeds weer aan te passen aan de recentste visies. Zo trachten we het idee van inclusie in onze werking te integreren.

We gaan er prat op dat onze werking er tot op vandaag is in geslaagd zich steeds te vernieuwen en aan te passen aan de eisen en visie van de tijd.